متن ادبی شهید رجبعلی آهنی…

رجبعلی آهنی…

نامی که بوی استقامت می‌دهد،

بوی مردی که در دل سختی‌ها،

چون آهن، محکم و استوار ایستاد.

او از جنس تلاش بود،

از جنس رنج‌هایی که انسان را می‌سازند.

از همان روزهای ساده زندگی،

دلش با مردم بود و نگاهش به آسمان.

وقتی زمان دفاع رسید،

او فقط یک رزمنده نبود؛

تکیه‌گاهی بود برای دیگران،

صدایی از جنس اطمینان در میان هیاهوی جنگ.

در دل میدان،

جایی که ترس می‌توانست همه‌چیز را بلرزاند،

او ایستاده بود؛

با دلی آرام و ایمانی استوار.

رجبعلی،

راهی را رفت که مردان بزرگ می‌روند؛

راهی که از خودگذشتگی آغاز می‌شود

و به جاودانگی ختم.

و چه باشکوه است

سرنوشتی که با شهادت گره می‌خورد…

او رفت،

اما نامش ماند،

مثل ستونی از استقامت در حافظه زمان.

رجبعلی آهنی،

روایتی از مردی که

در زمین زندگی کرد،

اما آسمانی شد…

نویسنده:خانم ظفرشریف

تولید شده در کمیته اردویی و گردشگری