متن وصیت نامه شهید محمد حسین محبی باغستان

بسم الله الرحمن الرحیم‎

‏« همه از اوئیم و به سوى او مى‌رویم »‎

‏از کوى یار آمده که نشان عشق بر سینه داشت، از دیار حماسه آمده بود که حماسه‌اى مجسم بود، از آن سوى نامردى‌ها و کینه، از سرزمین لاله‌هاى پرپر آمده بود، او از دیار نه چندان دور از میان شهر آشنا از هوائى خوشبوتر از گلاب از جبهه سیستان و بلوچستان آمده، کلامش رنگ صفا و صمیمیت داشت و در چهره‌اش نورى مى‌درخشید گویى ستاره‌اى بود که چند گاهى بر زمین سفر مى‌کرد آرى او یک ستاره بود، یک نقطه نورانى و درخشان در آسمان پایمردى‌ها و نور امید در دل شب زدگان.

بعد از عرض آخرین سلام و درود بر پاره‌هاى تنم، پدر و مادر عزیزم و برادرانم، این مختصر عرایض را به عنوان وصیت عرض مى‌دارم امیدوارم که مرا ببخشید. پدر و مادر عزیزم، سالها سختى و مشقت را تحمل کردید و از هیچ دریغ نکردید تا مرا به این مرحله رسانیدید و همچون باغبانى دلسوز که به مشقات بسیار درختان را مى‌پروراند تا در بهار گل دهند و در تابستان به ثمر نشینند میوه باغ شما نیز رسیده است اما زمانى کاملا مى‌رسد که در راه خدا در خون بغلتد و جان خود را به خداوند متعال که همه چیزش از اوست تسلیم کند همانطور که مى‌بینید انسان رفتنى است باید دنیا را وداع نماید چه بسا رفتنى که در راه رضاى خداوند و در راه شهیدان چون حسین مظلوم باشید. خدا ما را آفرید تا امتحان نماید. ما باید در این امتحان قبول شویم.

اکنون که من در کربلاى دیگرى چون کربلاى شرق کشور یعنى استان سیستان و بلوچستان با این اشرار از خدا بى‌خبر در حال رزم مى‌باشم راه حسین را قبول کردم گرچه آن روز نبودم که در رکابش باشم ولى امروز در این خط از کشور در مرز سیستان و بلوچستان راه آن شهید را ادامه خواهم داد.

لذا پدر و مادر عزیز، خود مى‌دانید که شهادت همه چیز من بود اگرچه شما پاره تنتان را از دست داده‌اید اما بدانید که جگر گوشه‌تان به همه چیز رسیده و چه ثمرى بهتر از این، مگر یک عمر دعاى شما به درگاه خداوند متعال خوشبختى فرزندتان نبوده است بدانید که خوشحالى من آن روزى است که به این خواسته برسم و اما مطلب دوم، پدر و مادر عزیزم، چرا در هر بیت نام شما را بر زبان آورده‌ام ! چون قلبا شما را دوست مى‌دارم که یکى از آرزوهاى قلبى من جبران زحمات زیادى بود که براى رشد و زندگى من متحمل شدید اما هر چه فکر کرد تا راه جبران آن را در این دنیا پیدا کنم فکرم به جائى قد نداد تا چاره را در آن دنیا یعنى ( بهشت ) موعود دیدم لذا اگر خداوند توفیق شهادت در راهش را به من عطا کرد و اگر دعاى این حقیر را قابل داشتید دعاى خیرم براى شماست. ان شاء الله در آن دنیا با دعاى خیر یک ( شهید ) و دعاى ائمه معصومین (ع) به چنین مقامى دست پیدا کنید که تمامى این زحمات را جبران کنید تا پیش شما روسفید گردم. لذا از شما عاجزانه خواهش مى‌کنم که در نبود من گریه و زارى نکنید که با همین گریه و زارى‌هاست که دشمنان اسلام شاد مى‌شوند و اما توصیه‌اى به برادرانم و دوستانم، امیدوارم که شما هم در کارهایتان موفق و پیروز باشید و بتوانید گامى مؤثر در راه پیشبرد اهداف انقلاب اسلامى قدم بردارید و در آخرین واپسین کلامم به کلیه اقوام و دوستان و آشنایان سلام مى‌رسانم و سلامتى آنها را از خداوند متعال خواهان و خواستارم و امید روزى که ریشه اشرار از سرزمین میهن اسلامى سوزانیده شود و کلیه رزمندگان به آغوش گرم خانواده‌شان نائل گردند. آمین یا رب العالمین

در آخرین توصیه دعاى خیر به جان حضرت امام فراموش نشود.