کدخبر: ۳۸۰
۳۰ فروردین ۱۴۰۴ ساعت ۰۷:۵۵
چاپ

گوشه ای از زندگینامه شهید محمد رفتاری

این شهید در سال ۱۳۴۸ در روستای برون در خانواده ای مذهبی و ولایت مدار بدنیا آمد او فرزند سوم خانواده بود پسر آرام و سر به زیری بود و برای والدین خود احترام خاصی قائل بود به برادران و خواهرانش توصیه می کرد همواره به یاد خدا باشند و از نماز اول وقت و روزه یشان فراموش نکنند و به بزرگترها احترام بگذارند. او به جبهه و جنگ علاقه داشت و می گفت این جنگ تحمیلی که از طرف آمریکا شروع شده است باید به نفع ایران پایان پذیرد و در سن ۱۶ سالگی به جبهه رفت او ازدواج نکرده بود و به شغل مهندسی علاقه داشت با این وجود به دستور امام جامه عمل پوشاند و به آرزویش رسید.

وی دوره راهنمایی را در فردوس سپری کرد و در مواقع بیکاری به پدر و مادر خود کمک می کرد یا اینکه به همراه گوسفندان به صحرا می رفت وی در تعطیلات تابستانی مشغول یادگیری کار بنایی بود.

از لحاظ درسی بسیار خوب بود به صورتیکه همه معلمان از عملکرد درسی او راضی بودند او همچنین در فعالیت های سیاسی و در پایگاه های بسیج مدرسه و روستا حضور فعال داشت و برای دفاع از کیان ایران اسلامی به جبهه رفت. او رابطه خوبی با شهید مهدی و محمد اکبر رفتاری داشت او با شهید محمد اکبر رفتاری( پسرعمویش) همسنگر و همرزم بودند و به عنوان تخریب چی فعالیت داشتند.

این شهید ابتدا سه ماه در تربت حیدریه آموزش دید و ۶ ماه دیگر را نیز در حمیدیه اهواز دوره مخصوص گروه تخریب را دید( چون شهید به همراه پسرعمویش شهید محمد اکبر رفتاری جزء گروه تخریب بودند.)

در زمانی که جنگ شروع شد به دلیل سن کمش همیشه برای جنگ و جبهه لحظه شماری می کرد و چندین بار برای اعزام به جبهه، به پایگاه بسیج مراجعه کرد ولی چون قد کوتاه واندام کوچکی داشت با اعزام او به جبهه موافقت نکردند و شهید برای اینکه بتواند نظر مسئولین مربوطه راجلب کند تا با اعزام او موافقت کنند ساک و وسایلش را زیر پایش می گذاشت تا قدش بلند شود.

به دلیل اینکه برادر بزرگترشان در بسیج بود به این شهید قول دو ماه دیگر را دادند ولی او صبر نکرد تا دو ماه به پایان برسد و هرجور شده با پسر عموی شهیدش محمد اکبر رفتاری به جبهه اعزام شد و آموزش های سختی را در گردان صابرین جهت گروه تخریب دیدند و سر انجام در دی ماه سال ۶۵ در کربلای۴ شرکت کرد و به شهادت رسید و پیکر پاکش چندین سال در بیابان های نمناک شلمچه و در آن دیار غریب باقی ماند و مفقودالاثر شد و پس از ۱۰ سال تنها یادگارش که یک پلاک بود به زادگاهش بازگشت. روحش شاد و یادش گرامی باد.

آخرین اخبار