کدخبر: ۸۱۸
۰۷ خرداد ۱۴۰۴ ساعت ۱۲:۵۱
چاپ

بهار شهادت در بهار طبیعت،شهید والامقام علی قاسمی کفاش،ستارگان کویر بشرویه

نام و نام خانوادگی: علی قاسمی کفاش

نام پدر: محمود

تاریخ تولد: ۱۳۳۷/۰۲/۱۰

نام عملیات: والفجر 1

تاریخ شهادت: ۱۳۶۲/۰۱/۲۴

محل شهادت: شمال فکه

بهار شهادت در بهار طبیعت

بیست بهار را سپری کرده بود که امواج خروشان انقلاب اسلامی از راه رسید، علی نیز به دریای خروشان ملت مبارز پیوست .با شروع جنگ تحمیلی علی رفتن را بر ماندن ترجیح داد. دوره ی آموزشی را در کاشمر گذراند. در جوار امامزاده سید مرتضی ، درس ایثار و اخلاق را آموخت و در هوایی که مدرس بزرگ زیسته بود، نفس کشید و چند واحد استقامت و مبارزه را نیز پاس کرد.

بعد از اتمام دوره ی آموزشی برگشت و ساکش را بست و عازم سفری بی بازگشت شد. آخرین خداحافظی او با برادرش جوری دیگر بود .گویا میدانست به کجا میرود. خیلی سفارش کرد او گفت: برای شکست و نابودی دشمنان اسلام میرود از پدرش هم خداحافظی کرد. پدر و مادرش نمی دانستند که فرزندشان میخواهد چهارده سال مهمان فکه باشد. وقتی علی میرفت پدرش زنده بود ولی گویا تقدیر چنین بود که سالها چشم به راه یوسف خود باشند و این انتظار را به آن سرای ببرند.

بهار ۶۲ برای علی رنگ و بوی دیگری داشت هفت سین او در آن سال سنگر سجاده، سلاح ، سرنیزه ، سیمینوف ، سیم خاردار و سربند سبز یا حسین بود. بهار ۶۲ شهادتش بود. گویا سرزمین فکه از علی دل نمیکند و چهارده سال او را در سینه خود حفظ کرد و سرانجام چنین شد که پس از چهارده سال بر دوش جمعیتی که غرق اندوه بودند تشییع شود و در زادگاهش شهر بشرویه، به خاک سپرده شود روحش با خوبان و نیکان محشور باد.

فرازهایی از وصیت نامه شهید

ای خطیب های مذهبی ، خواهش میکنم که در سر منابر، وصیت ما شهیدان را گوشزد مردم کنید و گریه برای ما اگر خواستید بنمایید برای مظلوم کربلا گریه کنید چون تمام مسلمانان بر غربت آن جناب گریه کردند.

ای امام جمعه ی شریف و محترم ما، در خطبه های نماز از کلمه تقوی برای مردم بگویید ای مردم به خدا قسم اگر دنیا ارزش میداشت علی (ع) از ما لایق تر بود و او خود را به خطر نمی انداخت ای ضدانقلاب همین بس که خدا شما را وعده به جهنم و عذاب الیم داده است.