کدخبر: ۸۵۸
۳۱ خرداد ۱۴۰۴ ساعت ۱۰:۲۵
چاپ

من شهید می شوم ،شهید والامقام عباس معیل

نام و نام خانوادگی: عباس معیل

نام پدر: رجبعلی

تاریخ تولد: ۱۳۴۴/۰۵/۱۸

نام عملیات : بدر

تاریخ شهادت : ۱۳۶۳/۱۲/۲۲

محل شهادت : جزیره مجنون



سخن از شهادت

شب آخری که در بشرویه بود من و عباس در یک اتاق میخواستیم بخوابیم عباس تا صبح مرا نصیحت میکرد و میگفت: برادر تقی، من این بار بر نخواهم گشت. راهم را حتماً باید ادامه دهی، خانواده را دلداری بدهی و... . تا صبح از شهادت صحبت می می کرد.1



انگشتری

سه روز به شهادتش انگشتریاش را به همراه یک نامه به همرزمش میدهد ،همرزمی که ساکن یکی از شهرهای مجاور بود. به او گفته بود من در این عملیات شهید خواهم شد. انگشتری و نامه را بعد از شهادتم به برادرم تحویل دهی. دو روز قبل از شهادتش به من گفت: من دیگر بر نمیگردم من تکانی خوردم ولی آنرا جدی نگرفتم. یک ساعت قبل از شهادت در حال عبور با جیپ ۱۰۶ او را دیدم. هر دو بی سیم چی بودیم من با یک جیپ و عباس با جیپ دیگر این آخرین نگاهی بود که بین من و عباس رد و بدل شد. با دیدن او من روحیه میگرفتم چند ساعت بعد هنگامی که پیکر مطهرش را درآغوش گرفتم به یاد صحبت عباس افتادم.2



فرازی از وصیت نامه شهید

.... از دوستانم میخواهم که بیندیشند و راه خود را بیابند . مردم ، دنیا مانند سرابی است که هر چه انسان به سویش میرود جز هیچ ، چیز دیگری نمی یابد. مردم، مادیات دنیا را به همین گونه حساب کنید. انسان هر چه به مقامی میرسد میخواهد به مقامی بالاتر برسد و انسان هرگز سیر نمیشود مگر این که به خدا برسد البته از راه معنویات.



نگذارید که خون شهیدانمان را پایمال کنند و نگذارید که امام بی یاور بماند. شما باید بعد از کربلا عازم قدس گردید. لذا سلاح این گلگون کفنان را برگیرید و قلب خصم زبون را نشانه روید .اوامر امام را مو به مو انجام دهید که رستگار خواهید شد. دنیا فقط محل امتحان است. زندگی ابدی در سرای آخرت است زندگی و حیات ابدی آنجاست پس بشتابید.



1.محمدتقی معیل (برادر شهید)

2.علی قلیان اول