کدخبر: ۹۱۹
۲۱ مرداد ۱۴۰۴ ساعت ۰۷:۴۸
چاپ

خواب شهادت که رویای صادقه بود.سیره شهید والامقام حسین مهری

نام و نام خانوادگی: حسین مهری

نام پدر رمضان

تاریخ تولد: ۱۳۴۷/۰۱/۳۰

نام عملیات کربلای ۵

تاریخ شهادت: ۱۳۶۵/۱۰/۲۵

محل شهادت شلمچه

روایت گر شهادت

هفده بهار را دیده بود و هجدهمین بهار را در خواب دید؛ آن هم بهار شهادت.

خواب شهادتش را هرگز برای پدر و مادرش تعریف نکرد.ساکش را بست و آخرین گلخنده ها را نثار پدر و مادر نمود. به پدرش گفت: من شهید می شوم و به زودی شما هم به زیارت خانه خدا مشرف می شوید این راهم گفت که : دوست دارم اولین شهیدی باشم که در جوار آرامگاه امامزاده بی بی نجمه خاتون مجد(س) بیارامم و همین گونه هم شد.

آذر ماه شصت و پنج را مناسبترین زمان برای پرواز دید. پرکشید تا خود را برساند به خط مقدم . آنجا که عزت و ایثار را بخش می کنند و عشق و خون آتش به هم آمیخته است. گلوله های آرپیجی را بر پشت می کشید تا به همرزمانش برساند هر گلوله که پرتاب میشد و به هدف میخورد یک قدم به شهادت نزدیکتر می شد.

شلمچه میعادگاه او با جانانش بود. آخرین روزها را آنجا سپری می کرد همرزمش1 می گوید: «۶۵/۱۰/۲۵ هواپیماهای عراقی برفراز سرمان آمدند و اعلامیه هایی را فرو ریختند و پس از مدتی کوتاه منطقه شلمچه زیر آتش سنگین دشمن قرار گرفت انفجارهای مهیبی زمین و زمان را لحظاتی از یادم برد. دود و غبار و هرم آتش که اندکی فرو نشست تعدادی از دوستان را دیدم که کنار برادر حسین جمع شده اند و می خواهند او را در آمبولانس بگذارند. گویا قرار است حسین به آرزویش برسد او را به سنگر امداد بردند و من هم که مجروح شده بودم به آنجا منتقل شدم که برادر حسین را آنجا دیدم . جراحاتش عمیق بود او را به بیمارستان صحرایی بین خرمشهر و اهواز منتقل نمودند تا آنجا خوابش کاملا تعبیر شود و از خاک به افلاک پرکشد.

1.محمدحسن رجبی

منبع : کتاب ستارگان کویر